| |
| جمعه 6 آبان ماه سال 1384 |
| سروده ای زیبا از مولوی |
ای دوست، شکر بهتر یا آن که شکر سازد؟
خوبی قمر بهتر یا آن که قمر سازد؟
ای باغ،تویی خوش تر یا گلشن و گل در تو
یا آن که برآرد گل،صد نرگس ترسازد؟
ای عقل، تو بِه باشی در دانش و در بینش
یا آن که به هر لحظه صد عقل و نظر سازد؟
بی خود شده ی آنم،سرگشته و حیرانم
گاهیم بسوزدپر، گاهی سرو پر سازد
دریای دل از لطفش پرخسرو و پرشیرین
وز قطره ی اندیشه،صد گونه گهر سازد
آن جمله گهرها را اندر شکند عشق
وآن عشق عجایب را هم چیز دگر سازد
مولوی
بجان حنا کپی پیست نکردیم خودم تایپ کردم.
|
|
